Internal Family Systems

IFS voor relaties

Tue, 15 Oct 2024 08:52:17 GMT

IFS Relatie therapie: Intimacy From the Inside Out

Intimacy from the Inside Out (IFIO) is ontwikkeld door Toni Herbine-Blank. Ze heeft IFS toepasbaar gemaakt voor het werken in de context van een relatie. Zo gebruiken we de relatie zelf als een kans voor groei en heling voor zowel het individu als de voor de relatie.

In de relatie sessies onderzoeken we vroege relatiewonden om meer intimiteit in het heden te creëren. De IFIO-methode combineert individueel werk met interpersoonlijke verkenning.

Relatietherapie is een hele mooie manier om samen te groeien en te helen. Juist ook in het begin van een relatie helpt begeleiding om zodanig met elkaar te relateren dat je je gesteund zult voelen door jouw Zelf en je partner, minder snel verstrikt zult raken in een dynamiek waarvan je ergens wel weet dat het oude pijn uitleeft. Jullie zijn welkom in elke fase van jullie relatie; op het moment dat het extra lastig is en juist ook wanneer je in een eerder stadium bewust met jezelf, in relatie, wil omgaan.

Ik werk heel graag met koppels in een liefdesrelatie. Noem me romantisch (en een hippie) maar ik denk dat het iets anders is dan dat. Het is mijn grote betrokkenheid op persoonlijke ontwikkeling en mijn enthousiasme over de kansrijke ontwikkelgrond die een relatie is.

In een relatie gebeurt het. Het biedt de kans om te ervaren en te gaan zien waar je geraakt wordt, en wat die plek voor jou betekent. Én de mogelijkheid om te groeien. Helen doe je in contact met anderen, en met name in contact met die ene ander; je liefdespartner.

Co-regulatie

Het is bijzonder en bijzonder intiem om elkaars getuigen te zijn bij de stappen die je zet naar binnen. Dit samen doen genereert een nieuwe, nieuwsgierige houding en liefde voor elkaars proces. Elkaars menselijkheid.

We gaan zien dat individuele processen kunnen botsen in relaties, dat je reageert, je elkaar raakt en pijn doet. Maar zodra je gaat zien wat het is dat jouw geliefde beweegt en wat jou beweegt, de plek waar de ander echt kwetsbaar is, dan kan het zachter worden. Dan kan de relatie het gaan dragen.

De IFIO therapeut zorgt voor een veilige omgeving om koppels te helpen met: beschermende delen (coping-strategieën) te identificeren die hen mogelijk uit verbinding houden, beschermende delen echt te begrijpen: d.w.z. waar ze vandaan komen en hoe deze strategieën goede bedoelingen hebben ondanks destructieve resultaten, leren hun reactiviteit te verminderen en nieuwe vaardigheden voor spreken en luisteren te ontwikkelen op manieren die een veiligere, liefdevollere verbinding kunnen bevorderen.

Een koppel is dan in staat om goede communicatie te ervaren, om onvermijdelijke schade in de toekomst te repareren, om ruimte te maken voor de behoeften van zowel het individu als de relatie en om een authentieke, oprechte verbinding te ervaren.

Wegwijs in IFS in Nederland

Mon, 04 Mar 2024 12:39:35 GMT

Wegwijs: IFS® en IFS geïnformeerd

Deze wegwijzer is geschreven door Anne Langedijk & Nina van der Hoek

Bijgewerkt op 28 mei 2025

Internal Family Systems is in Nederland steeds bekender aan het worden en er zijn steeds meer mensen die IFS aanbieden, met verschillende achtergronden qua training en trainingsniveau. Voor het geval je je oriënteert op het vinden van een coach of therapeut die met IFS werkt, leggen we je graag iets uit over deze verschillende niveaus. Ook als je een training wilt volgen, is het fijn om te weten wat voor verschillende soorten trainingen er zijn.

IFS® trainingen via het IFS Institute.

Het IFS Institute biedt IFS®-trainingen aan in drie opeenvolgende niveaus: Level 1, Level 2 en Level 3. Deze trainingen worden gegeven door trainers met veel ervaring en met een jarenlang opleidingstraject binnen het IFS Institute.

Het IFS Institute heeft een aantal organisaties buiten de VS erkend als partnerorganisatie . Deze organisaties mogen officiële IFS®-trainingen aanbieden. Voor mensen in Nederland lag het in de afgelopen jaren voor de hand om de officiële training te volgen bij een Europese partnerorganisatie:

IFS Portugal ,

Internal Family Systems UK ,

Life Architect in Polen ,

Instituto IFS in Spanje en

L’Institut Francophone pour le Développement du Self Leadership in Frankrijk .

Het IFS Institute stelt de Level 1 training als vereiste voor degenen die IFS® willen beoefenen als professional. Voor een overzicht van IFS® professionals wereldwijd, kan je de directory op website van het IFS Institute raadplegen. Hier vind je ook de IFS® professionals in Nederland.

Certificering is een apart proces waarin een IFS® professional zijn/haar bekwaamheid aantoont en daarmee de titel Certified mag dragen. Het afronden van een L1, L2 of L3 training op zich leidt niet tot de titel Certified .

Er is erg veel belangstelling voor deze officiële trainingen en het is over het algemeen niet makkelijk een plaats te krijgen in een training, maar het is heel erg de moeite waard om het wel te proberen.

IFS® trainingen in Nederland

Op dit moment is er een Nederlandse organisatie in oprichting die in samenwerking met het IFS Institute IFS® trainingen in Nederland zal gaan aanbieden gericht op professionals in Nederland en Vlaanderen. De oprichting is in een begin stadium. Zodra er meer informatie over gedeeld kan worden, zal ik deze informatiepagina ook aanpassen. De organisatie richt zich op een eerste Level 1 in Nederland in Q2,3 of 4 in 2026.

Sinds begin 2024 zijn er in Amerika nieuwe toelatingseisen voor het inschrijven in een Level 1 training. Bij de Europese partnerorganisaties zijn deze nieuwe toelatingseisen vanaf 1 januari 2025 ingegaan. Ook in Nederland zullen de IFSI toelatingseisen gaan gelden. Op dit moment wordt er gewerkt aan de vertaling van de toelatingseisen naar de Nederlandse situatie.

IFS geïnformeerde trainingen die je in Nederland kunt volgen.

Naast de officiële IFS®-trainingen worden er wereldwijd - ook in Nederland - IFS-workshops/trainingen/retreats door anderen aangeboden, dus niet vanuit het IFS Institute of partnerorganisaties. Deze worden IFS-geïnformeerde trainingen (in het Engels: IFS informed ) genoemd.

Deze trainingen zijn veelal minder duur, makkelijker toegankelijk, van kortere duur en worden gegeven in kleinere groepen. En - wat een groot pluspunt kan zijn! - in je eigen taal en in-person.

Aanvulling door Nina van der Hoek:

Hieronder besteed ik aandacht aan de trainingen die ik zelf geef.

Introductie in IFS

In de introductie workshop van 4 dagen maak je op een diepgaande manier kennis met IFS door het te ervaren aan je eigen systeem. Door middel van overdracht, demonstraties, en ervaringsgerichte oefeningen.

Na de training heb je een eerste laag van kennis en ervaringen, je zult dan zicht hebben op hoe het je bevalt, of je er verder in wil ontwikkelen of het er bij wil laten en je je geïnspireerd weet door deze grondige kennismaking.

IFS Basis training

In de basistraining (12 dagen) leer je de volledige basis; kennis, vaardigheden en de kunst van het IFS begeleiden. Anders dan in de introductie, is er veel gelegenheid om te oefenen met daarbij steeds begeleiding. We werken met een begeleider-deelnemer ratio van 1:3. Je oefent in de rol van therapeut, client en observator, en er is een IFS getrainde programma assistent bij om je te helpen het model toe te passen. In de basistraining komen een aantal extra onderwerpen aan bod, die in de introductietraining niet aan bod komen. De basistraining wordt gegeven door Nina van der Hoek & Marie le Mahieu en een team programma assistenten. Ons streven is om in deze training de inhoud van een Level 1 training in het Nederlands over te brengen.

Door het goede nieuws dat er in de toekomst een Level 1 in Nederland aangeboden zal worden zullen we in 2026 de basistraining voor het laatst in deze vorm geven. We hoopten er al een tijd op, we hebben ons er voor ingezet dat het IFSI ook interesse kreeg om zich op Nederland en Vlaanderen te richten en we zijn heel blij dat het gelukt is! Vanaf 2027 zullen we Nederlandstalige programma’s aanbieden die goed naast het aanbod van Level 1, 2 en 3 trainingen kunnen bestaan.

Je kunt de basistraining zonder vooropleiding in IFS volgen of nadat je de introductietraining al gedaan hebt. Als je eerst de introductietraining volgt zul je merken dat de basistraining op een andere laag land.

Je kunt de basis training ook als voorbereiding op een Level 1 volgen. IFS is enerzijds een eenvoudige filosofie, maar complex om goed toe te kunnen passen. Het vraag veel eigen ontwikkeling en vlieguren van de therapeut. Een Level 1 (Engelstalig) volgen nadat je de basistraining hebt gedaan helpt je om de kennis, vaardigheden en de kunst van het begeleiden direct op een dieper niveau te kunnen oefenen.

I

Mindfulness ontmoet Internal Family Systems

Mon, 06 Feb 2023 17:41:06 GMT

Mindfulness ontmoet Internal Family Systems: Richard Schwartz over hoe je cliënten kunt helpen van acceptatie naar transformatie.

Terwijl therapeuten en coaches mindfulness steeds meer in hun werk integreren, ontdekken ze wat boeddhisten al eeuwen weten: iedereen (zelfs degenen met ernstige innerlijke onrust) kan toegang krijgen tot een staat van ruim bewustzijn door hun turbulente gedachten en gevoelens op te merken, in plaats van er door overspoeld te worden. Naarmate mensen vanuit deze kalme, aandachtige plek omgaan met hun intense innerlijke ervaringen, worden ze niet alleen minder overweldigd, maar ontwikkelen ze ook een meer accepterende houding ten op zichtte van waar ze mee worstelen. Maar de vraag blijft hoe mindfulness het beste kan worden geïntegreerd in psychotherapie.

Een dilemma in psychotherapie, en ook in spiritualiteit, is of het doel is om mensen te helpen de onvermijdelijke pijn met meer mildheid te accepteren of om de pijn, schaamte of terreur daadwerkelijk te transformeren en te genezen, zodat het niet langer een probleem is. Zoeken we acceptatie of transformatie? Passieve observatie of geëngageerde actie? Een sterkere verbinding met het hier-en-nu of een begrip van het verleden?

Veel therapeutische pogingen om mindfulness te integreren zou je de passieve waarnemer-vorm van mindfulness zal noemen: een cliënt wordt geholpen om gedachten en emoties op te merken vanuit een plaats van afgescheidenheid en acceptatie naar hen uit te breiden. De nadruk ligt niet op het proberen irrationele gedachten te veranderen of te vervangen, maar op het opmerken ervan en vervolgens handelen op een manier die het observerende zelf als passender en functioneler beschouwt.

Laten we als voorbeeld eens kijken hoe meer traditionele therapeutische benaderingen verschillen met meer op mindfulness gebaseerde methoden om een cliënt te helpen omgaan met de alledaagse uitdaging om zenuwachtig te zijn om naar een feestje te gaan.

Een interventie van cognitieve gedragstherapie (CGT) kan beginnen met het identificeren van de gedachten die angst veroorzaken - een deel van de persoon dat in feite zegt: 'Ga niet omdat niemand je leuk vindt en je zult worden afgewezen. ” De cliënt kan dan worden geïnstrueerd om deze gedachten te betwisten door te zeggen: "Het is niet waar dat niemand me leuk vindt" en enkele mensen te noemen die dat wel doen.

Een hulpverlener die getraind is in een op mindfulness gebaseerde benadering, zoals Acceptance and Commitment Therapy (ACT), kan de cliënt de extreme gedachten over afwijzing laten opmerken zonder te proberen ze te veranderen, en dan toch naar het feest gaan, ondanks de aanhoudende aanwezigheid van de irrationele overtuigingen.

Zoals dit voorbeeld laat zien, stelt mindfulness je in staat om niet langer versmolten of vermengd te raken met de irrationele overtuigingen, waardoor je observerende zelf vrijkomt, die het perspectief en de moed heeft om op een positieve manier te handelen. Maar wat als het mogelijk zou zijn om dit innerlijke drama te transformeren, in plaats van het op afstand te houden?

De tweede stap

Als therapeut heb ik gewerkt met cliënten die naar mij toe kwamen nadat ze therapeuten hadden gezien die hen hadden geholpen om meer bewust te zijn van hun impulsen om zichzelf te snijden, te eten of drugs te gebruiken of zelfmoord te willen plegen. Terwijl die impulsen in hun leven bleven, verloren deze cliënten hun strijd met hen niet langer, schaamden ze zich niet meer of waren ze niet meer bang voor hen. Het functioneren van de cliënten was opmerkelijk verbeterd. Het doel van de therapeutische benadering die ik gebruik, Internal Family Systems (IFS), was om voort te bouwen op deze belangrijke eerste stap om los te komen van en accepterend te zijn naar deze impulsen. Om vervolgens een tweede stap te zetten; cliënten te helpen ze te transformeren.

Molly was bijvoorbeeld in en uit behandelcentra in ziekenhuizen geweest totdat ze, door haar DGT-behandeling, in staat was zich los te maken van en accepterend te zijn naar het deel in haar dat haar herhaaldelijk had opgedragen zelfmoord te plegen. Als resultaat van die succesvolle behandeling was ze meer dan twee jaar uit het ziekenhuis gebleven, had ze een baan en was ze verbonden met mensen in haar steungroep. Vanuit mijn klinisch oogpunt was ze nu klaar voor de volgende stap in haar therapeutische groei. Mijn doel was om haar te helpen haar suïcidaliteit te leren kennen - niet alleen als een impuls die ze kon accepteren, maar als een deel van haar dat haar op de een of andere manier probeerde te helpen.

In een van de eerste sessies, nadat ik had vastgesteld dat ze klaar was om deze stap te zetten, vroeg ik haar om zich te concentreren op die suïcidale impuls en hoe ze zich voelde ten aanzien van dit deel van haar. Ze zei dat ze er niet meer bang voor was en er medelijden mee had gekregen, omdat ze voelde dat het bang was. Zoals veel cliënten begon ook zij spontaan een innerlijk beeld te zien, in haar geval een verwarde, dakloze vrouw die haar medeleven afwees. Ik nodigde haar uit om deze vrouw te vragen waar ze bang voor was als Molly zou blijven leven. De vrouw antwoordde dat Molly ondraaglijke emotionele pijn zou blijven lijden.

Met wat hulp tijdens die sessie kon Molly de vrouw omhelzen, haar waardering tonen voor haar poging om haar te beschermen tegen extreem lijden, en leren over het deel dat veel pijn droeg waartegen de vrouw haar beschermde. In volgende sessies kon Molly contact maken met de oorspronkelijke misbruikscène, nam het kleine meisje dat ze daar zag mee naar een veilige plek en liet de angst en schaamte los die ze haar hele leven had meegedragen. Toen de oude vrouw eenmaal kon zien dat het meisje veilig was, begon ze Molly te steunen bij haar stappen naar een vervullender leven en moedigde ze haar niet langer aan om te proberen te ontsnappen aan het vooruitzicht van levenslang lijden door middel van zelfmoord. Zo werd de 'vijand' een bondgenoot.

De paradox van acceptatie

Jaren geleden merkte Carl Rogers op: "De merkwaardige paradox is dat wanneer ik mezelf accepteer zoals ik ben, ik kan veranderen." Met andere woorden, het zorgvuldig observeren en accepteren van onze emoties en overtuigingen, in plaats van ze te bestrijden of er bang voor te zijn, is een voorloper om diezelfde bewuste staat van zijn te gebruiken om ze te helpen transformeren.

Als mensen eenmaal met compassie omgaan met de verontrustende elementen van hun psyche, dan zijn ze vaak in staat om moeilijke emoties en achterhaalde overtuigingen los te laten die ze al jaren met zich meedragen. Voor mij is dit proces van compassievol omgaan met de elementen van onze psyche een natuurlijke tweede stap van mindfulness. Als je compassie voelt voor iets, waarom zou je het dan alleen observeren en op afstand blijven? Waarom verbind je je er niet mee en probeer je het te helpen?

Zodra een cliënt, in een bewuste staat van zijn, zo'n innerlijke dialoog aangaat, zal ze meestal van haar delen leren dat ze lijden en/of haar proberen te beschermen. Terwijl ze dit doet, verschuift ze van de staat van passieve waarnemer naar een steeds meer betrokken en relationele vorm van gewaarzijn die van nature in haar bestaat: wat ik haar 'Zelf' noem.

Ik heb cliënten nu al meer dan 30 jaar geholpen om toegang te krijgen tot dit betrokken, mindful Zelf en ik heb steeds gezien dat het een staat is die niet alleen hun delen accepteert, maar ook een aangeboren wijsheid heeft over hoe je op een afgestemde manier met hen om kunt gaan op een liefdevolle manier. Ik heb keer op keer het enorme aangeboren vermogen tot zelf heling waargenomen, een vermogen waarvan de meesten van ons zich niet eens bewust zijn.

Over het algemeen denken we dat het hechtingsproces zich afspeelt tussen verzorgers en jonge kinderen, maar hoe meer je onderzoekt hoe de innerlijke wereld functioneert, hoe meer je merkt dat het parallel loopt met externe relaties. Dat we een innerlijk vermogen hebben om aandachtige zorg te sturen naar aspecten van onszelf die bevroren zijn in de tijd en uitgesloten van ons normale bewustzijn. Deze ‘Zelf staat’ heeft het vermogen om een pad te openen naar de delen van ons die we hebben verbannen omdat ze gekwetst zijn toen we jonger waren en we die pijn niet meer wilden voelen.

Als cliënten deze innerlijke delen benaderen – wat ik ‘verbannen delen’ noem – ervaren ze ze vaak als innerlijke kinderen die passen in een van de drie categorieën van onveilige gehechtheid: onzeker, vermijdend of chaotisch. Als een van deze innerlijke verbannen delen zich eenmaal aan de cliënt openbaart, weet hun Zelf automatisch hoe ze zich tot dat deel moeten verhouden op een zodanige manier dat het het Zelf begint te vertrouwen.

Deze innerlijke kinderen reageren op de liefde die ze voelen van het Zelf op dezelfde manier als verlaten of mishandelde kinderen doen als ze de veiligheid en zorg voelen van een afgestemde verzorger. Naarmate delen stevig gehecht raken aan het Zelf, laten ze hun terreur, pijn of gevoelens van waardeloosheid los en worden ze getransformeerd - een helingsproces dat toegang opent tot een overvloed aan kwaliteiten die waren opgesloten.

De rol van de therapeut

Met deze uitleg over zelf heling wil ik het belang van de relatie van de cliënt met de therapeut niet bagatelliseren. Wat wel verschuift, is de focus op de therapeut. Van primaire hechtingsfiguur naar het dienen als een accepterende aanwezigheid van bewustzijn die ruimte opent voor het eigen Zelf van de cliënt om te verschijnen. Om dit te doen, moeten therapeuten hun eigen meest volledige Zelf belichamen, fungerend als een stemvork om het Zelf van de cliënt te laten ontwaken voor zijn eigen resonantie. Om dit soort belichaming te bereiken, moeten therapeuten leren zich bewust te zijn van hun eigen delen terwijl ze met cliënten werken, in het besef dat overdracht en tegenoverdracht op een bepaald niveau een voortdurende dans achter de schermen zijn, aangezien therapeut en cliënt elkaar onvermijdelijk triggeren.

Gelukkig zul je naarmate je meer vertrouwd raakt met de fysieke ervaring van het belichamen van mindful Zelf, beter in staat zijn om de verschuiving in je lichaam op te merken wanneer een onrustig deel je overneemt.

Op deze manier werken kan een intense en uitdagende taak zijn, waarbij ik regelmatig uit mijn emotionele comfortzone moet stappen en 'delen' in mezelf en mijn cliënten moet ervaren die ik anders misschien zou willen vermijden. Tegelijkertijd voel ik me gezegend dat ik op mijn beste dagen cliënten kan begeleiden op innerlijke reizen naar zowel de terreur als de verwondering over wat het betekent om volledig mens te zijn. Op die momenten kan ik me geen bewustere manier voorstellen om het vak van de therapeut uit te oefenen.

Geschreven door Richard Schwartz, Ph.D.

(Vrij vertaald door Nina van der Hoek)

De kracht van 'ontmengen' in IFS

Thu, 06 Oct 2022 10:52:57 GMT

“Unblending” is een term die in IFS gebruikt wordt om het fenomeen te beschrijven van de innerlijke pauze die we kunnen nemen die ons de mogelijkheid geeft om te erkennen dat er een deel aanwezig is en er bij te zijn - in plaats van er vanaf te willen raken. Ik zoek naar een mooi Nederlands woord voor dit begrip, voorlopig gebruik ik het woord ontmengen, maar ik vermoed dat er een beter woord zal zijn, laat het me weten!

Onderstaande tekst is een vrije vertaling van fragmenten uit het artikel van Tisha Shull "The Power of Unblend in IFS”.

Het concept van ‘vermenging’ en ‘ontmenging’ als verwijzing naar onze innerlijke delen is een van de meest nuttige hulpmiddelen voor mij als mens en als IFS-therapeut. Wanneer we vermengd zijn met een deel, ervaren we de realiteit van dat deel alsof het de enige waarheid is. (...)

Wanneer delen zich tot in het extreme mengen met jou en het moeilijk is om innerlijke ruimte te ervaren, is dit een duidelijke indicatie dat er diepere ervaringen in het systeem zijn dan wat er op dit moment aan de hand is. Onze vermengde delen zijn ongelooflijke indicatoren van innerlijk werk dat wil gebeuren; een boodschap van het innerlijke zelf om licht te laten schijnen op iets dat nog niet echt begrepen of gezien is.

Als de delen veilig zouden aanvoelen, zouden ze niet de behoefte voelen om zo grondig te mengen/te versmelten met jou. Als we merken dat we delen hebben die onszelf of onze klanten domineren, kunnen we proberen ze met mededogen en nieuwsgierigheid te ontmoeten. Het is belangrijk om te onthouden dat deze delen hier zijn om te beschermen en niet om te schaden. Ze kunnen ons veel leren over onszelf en onze systemen. (...)

Het IFS-model heeft ons een uitstekend hulpmiddel gegeven om onze klanten te helpen bij het ontmengen. Zodra een deel is geïdentificeerd, stellen we onze klanten de magische vraag: "Hoe voelen ze zich ten aanzien van dit deel?"

Deze vraag schept ruimte voor het proces van ontmenging in twee stappen. Het creëert een pauze en het plaatst de cliënt snel op de plek van het Zelf - het vermogen om zich te herinneren en af te vragen: “O ja, ik ben dit deel niet. Hoe verhoud ik mij ertoe?”

Fragment uit het artikel van Tisha Shull "The Power of Unblend in IFS"

Het volledige artikel kan je in het Engels lezen op:

https://lifearchitect.com/blog/the-power-of-unblend-in-ifs-therapy/

Intern familiesysteem – Over trauma, innerlijke dialogen en IFS

Mon, 26 Sep 2022 11:10:27 GMT

Anne van Winkelhof schreef een prachtig verhaal over haar persoonlijke ervaringen met IFS

Jarenlang heb ik gezocht naar iets buiten mijzelf wat mij ‘beter’ zou kunnen maken. Iets waardoor ik een ‘normaal’ leven kon leiden met een baan, vrienden en een partner. Ik probeerde in allerlei therapieën vaardigheden aan te leren, of juist af te leren, inzicht te krijgen in gedragspatronen en die te veranderen. Er moest altijd iets af, bij, weg, meer, minder, anders.

Het werd niet beter

Een therapeut bestempelde mijn problematiek als een ‘therapieresistente persoonlijkheidsstoornis’. Ik werd moedeloos en voelde me falen als vriendin, dochter, mens. Nu oefen ik met gewoon maar een beetje mijzelf zijn. Of: mijzelven. Alles mag er zijn, want alles is er al.

Tijdens al die therapieën waardoor ik iets aan mijn gedrag en gevoel probeerde te veranderen, vroeg niemand: ‘Waarom heb je dit gedrag eigenlijk nodig?’ Door de focus op psychiatrische diagnoses en het systeem dat daar volledig op is ingesteld, vergeten we dat mentale ontregeling altijd (contextuele) betekenis heeft. Het is heel menselijk dat we pijn, lijden en ontregeling bij de ander weg willen nemen. Maar gedurende die nobele daad vergeten we soms dat we daarmee ook iemand onteigenen, beroven van een bepaalde waarde, functie of bescherming.

Een voorbeeld: mijn zelfdestructieve gedrag was altijd een belangrijk punt in therapie. Ik schaamde me kapot en ik veroordeelde mezelf om dit ‘kinderachtige’, ‘aanstellerige’ en ‘manipulatieve’ gedrag. Ik wilde dat dit gedrag verdween, maar dat bleek nog niet zo eenvoudig. Ironisch genoeg voelde het verwijderen van mijn zelfdestructieve gedrag alsof ik een deel van mezelf weg moest snijden. En wanneer mijn behandelaren zich gingen bemoeien met mijn zelfdestructie door bijvoorbeeld afspraken te maken of eisen te stellen, voelde ‘t alsof zij zonder toestemming mijn binnenste binnendrongen.

Nu probeer ik dat zelfdestructieve gedrag als een onderdeel van mij te zien. Iets wat er is, soms komt maar ook weer gaat. Iets wat niet per se weg moet, want ook dit deel heeft een functie, betekenis. Deze gedachte is gebaseerd op de ‘Internal Family Systems’ theorie, waarin wordt gesteld dat wij allemaal innerlijke delen hebben. ‘Sommige van die delen zijn getraumatiseerd en andere hebben een beschermende functie, maar allemaal hebben ze het beste met ons voor en zijn ze van grote waarde voor het innerlijke systeem als geheel.’ (IFS, Richard C. Schwartz e.a.)

Door al die gedragsveranderende en -inzichtgevende therapieën was ik moe gestreden

Nu probeer ik langzamerhand de strijdbijl te begraven en de verschillende delen toe te knikken. Ze hoeven niet weg, niemand hoeft weg, zelfs de boze en onaardige delen niet. Het is juist het idee dat ik alle delen welkom mag heten. Wanneer ik me voel verzanden in zelfdestructie of suïcidaliteit probeer ik dit als deel van mij te herkennen, erkennen en toe te spreken. Ook dit deel heeft namelijk betekenis, en zal me vast voor iets willen behoeden. Deze delen worden in IFS ‘beschermers’ genoemd.

Helaas heb ik along the road extreme beschermers ontwikkeld

Die zijn erg goed in het verbannen van mijn meer kwetsbare delen. Zo blijven de delen die getraumatiseerd, verdrietig en eenzaam zijn, gevangen zitten in het verleden en blijf ik die delen ervaren als vervelende, verstikkende en onthechte kinderen. Mijn beschermers proberen me af te leiden van de pijn die deze delen met zich meedragen. Dat is vriendelijk van ze, maar het gevolg is wel dat ik me vaak opgesloten en niet-gezien voel, omdat die getraumatiseerde delen geen aandacht krijgen.

Lees het hele artikel op https://www.psychosenet.nl/intern-familiesysteem-over-trauma-innerlijke-dialogen-en-ifs/

Anne van Winkelhof schrijft meer mooie blogs en poëzie; bekijk haar eigen website: www.annevanwinkelhof.nl

Wat is Internal Family Systems?

Sat, 01 Jan 2022 11:02:10 GMT

Uitgangspunten van Internal Family Systems (IFS)

Internal Family Systems is een paradigma en een evidence based psychotherapeutisch model ontwikkeld door Richard Schwartz. Het is een complete benadering voor het werken aan persoonlijke ontwikkeling en heling.

Lichaam, geest, ziel

Tijdens een IFS proces wordt gewerkt met je cognitie door aandacht te hebben voor en te laten ontspannen van heftige gedachten en overtuigingen. Het integreert het lichaam in het proces doordat waarnemen, de beweging en het afvoeren van fysieke sensaties in het lichaam gebeurt. Het fasciliteert het loslaten van pijnlijke gevoelens (zoals waardeloosheid, eenzaamheid, niet-geliefd zijn) door de wonden te helen die jonge delen in ons dragen. Daarbij integreert IFS spiritualiteit en staat het voor een humane, niet-pathologiserende en liefdevolle benadering tot het helen van pijn veroorzaakt door (relationeel) trauma.

Internal Family Systems gaat uit van de volgende uitgangspunten:

We bestaan uit delen.

Het is de aard van de geest om uit een onbepaald aantal subpersoonlijkheden of delen te bestaan. Het hebben van meerdere subpersoonlijkheden is een natuurlijk, universeel en zeer nuttig verschijnsel. Trauma is niet de oorzaak van meervoudigheid van onze geest, hoewel de lasten van traumatische ervaringen er wel voor zorgen dat delen extreme rollen krijgen en innerlijk met elkaar conflicteren.

Een deel is gelaagd

Elk deel is gelaagd, een persoonlijkheid op zich. Het laat bepaalde perspectieven, allerlei emoties, overtuigingen en gedragingen zien. Een boos deel kan zich bijvoorbeeld ook gekwetst of verdrietig voelen, meerdere meningen hebben en zich op bepaalde manieren via het lichaam uiten.

Iedereen heeft een ‘Zelf’.

We noemen dit vaak Zelf-energie - de positieve eigenschappen en inherente wijsheid die, wanneer ze toegankelijk zijn, antwoorden voor de persoon bevatten en de bron van genezing voor delen zijn. Zelf-energie is bij de geboorte in iedereen aanwezig. Het Zelf kan en moet het interne systeem van delen van het individu leiden.

Delen hebben rollen en taken

Delen worden gedwongen in rollen die ze niet perse leuk vinden. Dit gebeurt in reactie op trauma en hechtingswonden. De impact van onveilige en negatieve ervaringen belast delen met extreme emoties, herinneringen en sensaties die vastgezet worden, waardoor andere delen het organisme moeten beschermen tegen het opnieuw ervaren van deze lasten. Daarnaast kunnen delen lasten dragen die via familie en generaties zijn doorgegeven of uit de cultuur of samenleving zijn overgenomen.

Er zijn geen slechte delen!

De niet-extreme intentie van elk deel betekent iets positiefs voor het individu.

Er zijn geen slechte delen, en het doel van therapie is niet om van bepaalde delen af te komen, maar om hen te helpen hun niet-extreme rol te vinden nadat ze de lasten die ze dragen hebben kunnen loslaten.

IFS maakt een duidelijk onderscheid tussen de rol en lasten van een deel en zijn waardevolle essentie. Delen bevatten informatie en kwaliteiten die het waard zijn om ontdekt en teruggewonnen te worden. In hun kern bevatten delen ook Zelf-energie.

Intern systeem

Naarmate we ons ontwikkelen, vormen onze delen intern een complex systeem van interacties, zoals een familie of groep mensen die gepolariseerd zijn of allianties en hiërarchieën vormen.

Net als bij externe relaties, kan bij het toepassen van systemische technieken het innerlijke systeem worden gereorganiseerd. Als dat gebeurt, kunnen delen snel veranderen en kan het transformatieproces beginnen.

Extern systeem

Veranderingen in het interne systeem hebben invloed op veranderingen in het externe systeem en vice versa.

De implicatie van deze veronderstelling is dat de dynamiek van zowel de interne als de externe systemen aandacht nodig heeft. Veranderingen in het interne systeem van de persoon staan niet op zichzelf. Ze maken deel uit van een context, zoals externe relaties met familieleden, belangrijke anderen, collega's, enzovoort.

bron: www.ifs-institute.com